Kiten in Nederland

26 oktober 2013

op 1 december 2013

En toen… kwam er een einde aan een seizoen van eindeloze sessies. Na 78 pijnloze sessies kwam ik vandaag op Oostvoorne de man met de hamer tegen. Het was zo’n lekkere kitedag. Zonnetje en een pittig briesje. Lekker gepowerd aan de slag met de 11M Element. Het was dus tijd om te springenšŸ™‚ En dat ging heerlijk. Mijn doel was om aan mijn afzet te werken en dat lukte aardig. Er moet meer hoogte in die sprong. Ook moest ik vandaag het toe-side varen onder de knie krijgen. Want toe-side door de bocht lukt al goed, maar een stukje varen … haha ik zink elke keer. Nu ik goed gepowerd stond lukte het wel. Super tof!

Maar blijkbaar was het iets te veel van het goede. Ik ging na de pauze nog ff 1 rakje doen. Nog 1 sprong dan… ja dat was er 1 te veel. Door een windvlaag werd ik in de lucht nog een stukje horizontaal getrokken. Trapeze onder mijn ribben. Ik voelde het knakken. Plons, de landing. Blijven ademhalen… aaaaah pijn. “Assess the situation”… mega pijn, 1 kilometer uit de kust, overal kiters. Hoe terug te komen? Board weer aan de voeten wurmen, kite insturen, beetje krom staan en de pijn verbijten.

Op de kant fftjes liggen bijkomen. Na een tijdje ging het wel weer. Beetje beurs gevoel, maar niets verontrustends. Ik had me nooit kunnen voorstellen dat ik 2 dagen later met de ambulance zou worden afgevoerd naar de Eerste hulp. Gelukkig geen inwendige bloeding, maar wel gekneusde ribben en spieren. 6 weken rust, 6 weken niet kitenšŸ˜¦

1381990_537590916334079_380401779_n


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s